BEN ÇOCUKKEN

 

 

Ben çocukken,.... Teneke bir kalem kutum vardı.... İlkokula yeni başlamıştım, sonra ikinci sınıfta tahta bir kalem kutusu aldı babam.

 

Ben çocukken, ...tahta bir çantam vardı.... O zamanlar deri çantayı herkes alamazdı... Sonraları deri çantalar yaygınlaştı... Ve benim de deri bir çantam oldu.... Çok fazla para yoktu.... Zaten olsa bile alabileceğin çok fazla şey yoktu....

 

İlkokulu bitirdiğimde bir bisikletim oldu..... Evlerde telefon yoktu. Telefon almak için insanlar yıllarca beklerlerdi. Ve telefon alıp satılan gelir getiren bir nesne idi. İnsanlar telefon alıp, sonra kar amacı ile satarlardı.

 

Ben çocukken,... Renkli resim yoktu. Renkli televizyonu bırakın renksizi bile yoktu. Sonra ortaokula başladığım yıllarda televizyon ile tanıştım.... Ama tek bir kanal,... Haftanın belli günleri ve belli saatleri yayın başladı. Ve Türkiye televizyona kavuştu.

 

Ben çocukken,... Yollarda çok fazla araba yoktu. Olan arabaların bir çoğu taksiydi.... Ve Türkiye bir gün ilk Türk otomobili ‘’Anadol’’ ile tanıştı. Tabi herkes değil.....

 

Ben çocukken,... Türkiye'de dört parti vardı. Bunlardan biri adalet partisi, diğeri cumhuriyet halk partisiydi. Ve bir o,... Bir diğeri iktidara gelirdi.... Asla koalisyon olmazdı....

 

Ben çocukken,... Türkiye'de, milyarderler, trilyonerler yoktu....

Bir koç vardı.... Bir de sabancı....

 

Ben çocukken,....banka hortumlayanlar yoktu.... Çünkü dört beş banka vardı,.... Faizler ve faizcilik revaçta değildi. Bankerler ve bankerzedeler yoktu....  Likit fon yoktu.... Tasarruf bonosu vardı....

 

Peki ne vardı  ben çocukken,.... Arkadaşlık vardı,... Dostluk vardı....

İnsanların insanlara saygısı vardı.... Komşuluk vardı..... İki mahalle ötede oturan insanları bile tanırdınız.... Şimdi, üst katımızda kim oturuyor bilmiyoruz.... İnsanlar bir sorunları olduğunda birbirlerinin yardımına koşarlardı..... Kimse sokaklara çöp atmazdı.... Mahallede fakir biri varsa ona elimizden geldiğince yardım ederdik. Bir tencere yemek yapılmışsa o komşumuza da verirdik akşamları insanlar birbirlerine misafirliğe gider gelirlerdi....

 

İşte ben çocukken bunlar vardı.....

 

Ben çocukken insanlar küçük evlerde yaşarlardı,… fakat gönülleri büyüktü. İkramı ve ağırlamayı severlerdi.

 

Ben çocukken annelerimizin ve ninelerimizin başörtüsü vardı… fakat hiçbir zaman olay olmazdı.

 

Ben çocukken insanların kalbinde Allah korkusu vardı,… Kul hakkından çekinir birbirlerinin hakkını gasp etmekten korkarlardı. İnsanlar Allah’ın adını boş yere ağızlarına almaz, Allah’ın adını kullanarak kendilerine çıkar sağlamak için başkalarını aldatmazlardı…

 

Şimdi, renkli televizyonlarımız var... Bir sürü  kanalımız var.... Evlerimizde, hatta ceplerimizde telefonlarımız var.... Bir sürü siyasi partimiz var.....yollarda vızır vızır gezen son model arabalarımız var.... Trafik sıkışıklığımız var..... Banka hortumcularımız var... Ve parasının miktarını bile bilemeyen sayısız trilyonerimiz var.

Başörtüsünü tartışan insanlarımız var.

 

Ve düşünüyorum,.... Türkiye son yarım asır içinde ne kazandı ve ne kaybetti diye,.....

 

Medeniyet ilerledikçe, maddi olarak kazandık, manevi olarak kaybettik.

Kısacası, insanlığımızı kaybettik. 

 

ALLAH YAR VE YOLDAŞINIZ OLSUN.

 

(Akın Örsmen 8.5.2005)

YOL GÖSTERİCİ

www.yolgosterici.com

 

 

 

(BU YAZIYI YAZARKEN AMACIM; HEM TÜRKİYE'DEKİ HIZLI DEĞİŞİMİ VE BU DEĞİŞİM İLE ÖDEDİĞİMİZ BEDELİ VURGULAMAK, HEM DE SİZLERE NOSTALJİ YAŞATARAK GEÇMİŞİNİZİ SORGULAMANIZI SAĞLAMAKTI.

EĞER İNSAN ZAMAN ZAMAN BUNU YAPABİLİRSE, HIZLA YAŞLANDIĞINI GÖRÜR VE BU ZAMAN SÜRECİ İÇİNDE KAZANDIKLARININ VE KAYBETTİKLERİNİN MUHAKEMESİNİ DAHA İYİ YAPABİLİR.

BU DA İNSANA SAHİP OLDUKLARININ DEĞERİNİ ANLAMA FIRSATI VERİR.)

 
   
         
   

GERİ DÖN