TANRIDAN MEKTUP

   
   

 

Bu sabah kalktığında...sana dikkatle baktım...bana konuşmanı umdum....  

Sadece birkaç söz...Belki dün olan güzel bir şey için bir teşekkür...

Ama fark ettim ki o gün ne giyeceğinle ve işe geç kalmamakla daha çok meşguldün...

 

Umutluydum....biliyordum...

Hala biraz zaman vardı...

Sadece bir an.....

Sadece bir “merhaba” için...

Ama sen çok fazla meşguldün...

Bu yüzden.. senin için tüm günü aydınlattım..

Birçok renkle donattım ve beni duyabilmen için kuşların güzel şarkılarını gönderdim...

Fakat sen bunları fark etmedin...

 

Seni işe giderken izledim ve tüm gün bekledim...

Tüm işinin içinde bana biraz zaman ayırmak için çok meşgul olduğuna inandım...

 

Eve dönerken çok yorgun olduğunu fark ettim ve stresini götürmesi için sana yağmurlar gönderdim...

Sana bir iyilik yapmak istedim...böylece beni düşünecektin...

Ama sen sinirlendin ve bana küfürler ettin...

 

Bana konuşmanı bekliyordum...ve biliyordum...hala zaman vardı.....

 

Daha sonra televizyonu açtın...

Sabırla yemeğini yemeni ve televizyon izlemeni seyrettim...

Fakat sen bana yine konuşmadın...

 

Yorgun olduğunu anladım...ve gökyüzünü kararttım...

Fakat seni karanlığa boğmadım...Sadece sana birçok küçük ışık gönderdim...

Gerçekten çok güzeldi...Ama sen onu görmeye pek meraklı değildin....

 

Uyku zamanı gelince gerçekten bitkin olduğunu düşündüm...

Ailene iyi geceler dedikten sonra....

Yatağına yattın ve hemen uyuyakaldın....

Uykuna gece perilerim müzikleriyle eşlik etti....

Sorun değil...çünkü her zaman senin için yanında olduğumu fark etmeyebilirsin...

 

Tahmin edebileceğinden daha fazla sabırlıyım...

Sana öğretmek istediğim şey diğerlerine karşı sabırlı olmandır...

 

SENİ O KADAR ÇOK SEVİYORUM Kİ, her gün bana dua etmeni bekliyorum...

Gördüğün tüm güzelliklerin hepsi sadece senin için...

İşte yine bir güne başlıyorsun...

Ve sana sadece sevgi ve iyiliklerimi gönderiyorum...

Güzel bir gün geçirmen dileğiyle...

 

İmza,

Tanrı...

 

(Bu notu başkalarına göndermek için zamanın var mı?)

 

(AKIN ÖRSMEN 14.2.2005)

 

   
         
   

GERİ DÖN