NANKÖRLÜK

   
   

Kahrolası insan, ne kadar da nankördür!  ABESE SURESİ  17.

 

Kuran-ı Kerim’i ilk okuduğumda beni en çok etkileyen ayet bu olmuştu.

 

Düşündüm;

 

Yıllarca o bana vermişti..... Peki ben o’na ne vermiştim?

 

O an çok utandım....

 

Bende o nankörlerden biri değil miydim ?

 

Birisi bana bir şey verdiğinde ona hep teşekkür ettim....

 

Ama o kişiye, o şeyi bana verdirene,.... Teşekkür etmeyi aklıma bile getirmedim....

 

Bana iyilik edenlere minnet duydum.....

 

Ama bana iyilik edenlere,... O iyiliği yaptıranı minnet ile hatırlamak hiç aklıma gelmedi.....

 

Allah insanlara, insanlar vasıtası ile yardım eder.....

 

Allah insanlara, olaylar vasıtası ile yardım eder.....

 

Ben insanlara minnet duydum, teşekkür ettim.....

 

Olayları ise şans yada tesadüf olarak nitelendirdim.

 

Yanılmışım....

 

Çünkü,

 

Şükür’ün ve övgü’nün yegâne sahibi, âlemlerin Rabbi olan yüce Allah’tır.

 

Sizlere bir şey verene teşekkür edin, ama verdirene de teşekkür etmeyi unutmayın.

 

Sizlere iyilik edene minnet duyun, ama iyilik ettireni de minnet ve övgü ile anın.

 

Ve şunu sakın unutmayın.

 

Tesadüf yada şans diye bir şey yoktur.

 

Her şey Allah’ın istemesi ile olur.

 

Allah yar ve yoldaşınız olsun

 

(Akın Örsmen 7 Nisan 2005)

YOL GÖSTERİCİ

www.yolgosterici.com

 

 

   
         
   

GERİ DÖN